İnsanlıktan uzak yavşaklar Cumhuriyeti…

İnsanlıktan uzak yavşaklar Cumhuriyeti…
15 Mart 2016 10:54

Güven Park’ta bomba patlamasının ardından henüz birkaç saat geçmişti.Numune Hastanesi’nin önünde bir canlı yayın yapılıyordu ve muhabir kadının arkası meraklı insanlarca kuşatılmıştı. Bense bu yayını evimde kızgınlık ve çaresizlik içinde izliyordum.

 

 

Dr. Semih DİKKATLİ H&H YORUM

 

 

 
İçimde bir acı, tarifi yok. Yüreğimde bir yangın ki, hem ne yangın… Gözlerim dolu dolu ama tek damla yaş dökülmüyor. Ben boş gözlerle ve spikerin ne dediğini bile anlamadan televizyona bakarken, hiç beklenmedik bir şey oluyor. Tuhaf, garip, hastalıklı mı desem; insanlık dışı, vicdansızca, alçakça mı desem bir şey oluyor. Muhabirin arkasındaki kır saçlı, uzun boylu genç bir erkek kameralara gülümseyerek el sallıyor…

 

11
Zaman duruyor o anda benim için, kulaklarımda bir uğultu. Gözlerimden bir türlü düşmeyen yaşlar yanaklarımdan süzülmeye başlıyor.

 

Yüreğimdeki yangın artık kontrolden çıkıyor. İçimdeki acının hiçbir karşılığı, tarifi kalmıyor. Dona kalıyorum.

 
Kırk sekiz yaşında bir psikiyatristim ben… Bu ülkede kimsenin hayal edemeyeceği bin türlü rezillik duydu kulaklarım. Sürüsüyle sapıklık, canilik hikayesi ve acılara şahidim ama bugüne kadar, hiçbiri ama hiçbiri bu kadar absürd gelmemişti bana… Gencecik çocukların, hamile kadınların karnındaki doğmamış bebeklerin, pırıl pırıl insanların hunharca katliamının yalnızca birkaç saat ardından; adamın biri kameralara sırıtarak izleyicilere el sallıyor.

 
Hala kımıldıyamıyorum. Kulaklarımdaki uğultu artıyor, ağzım kupkuru, yaşadığımdan utanıyorum.

 
“Ne oldu? Ne oldu da bu coğrafyanın güzelim insanları bu hale geldi?” diye düşünüyorum. “Yardımsever, paylaşımcı, vicdanlı, duygudaş bu insanlara ne oldu? Mahallede tanımadığı biri öldüğünde bile evinde radyo, televizyon açtırmayan, düğünlerini iptal eden bu insanlar neredeler?”

 
Bir süre sessizce ağlıyorum, içimden akıp giden acı dolu düşüncelerin kalbimde açtığı yaraların iyileşmeyeceğini biliyorum.

 

Kendime bir bardak votka dolduruyorum. Kaybettiğimiz insanlık için tepeme dikiyorum ve yalnızca kahrediyorum.

 
Anlıyorum ki; ülkemiz çoktan bölünmüş…

 
İnsan olan ve içinde vicdan taşıyanlarla, insanlıktan uzak, vicdansızlar olarak çoktan bölünmüşüz.

 
Şimdi bu ahlaksızları; böyle bir saldırı ardından gülerek kameralara el sallayanlarla, bu masum ölümlere sevinen, bundan medet umanları görmenin, ifşa etmenin tam zamanı… Artık; insani değerlerle davranan güzel insanlarla, çıkarları dışında bir şey düşünmeyen siyasetçileri belirlemenin ve ayırt etmenin tam zamanı.

 
Ülkede insan olmayanları dışlamak ve onları sonsuza kadar yok saymak için son şanşımız.

 

Ya bu şansı kullanacak ve geleceğe mutluluk ve huzurla uzanacağız ya da insanlıktan uzak yaratıkların elinde can veren çocuklarımızı, o yavşakların sevinç çığlıkları, aymazlıkları, ahlaksızlıklarıyla uğurlayacağız.

 
Unutmayın, o kameraya sırıtan yavşaktan ülkemizde milyonlarcası var…

 

22

 

Dr. Semih Dikkatli Twitter

 

 

 

 

Yorumlar

Yorumlar


Yazarın Son Yazıları:
Borderline bir yapı olarak Türk Solu…
Affetmek ve Deniz Seki…
Ali İsmail Korkmaz’a! Bir umut yükseliyordu